HAYAT MÜCADELE ETMEKTİR
Bazen bir şeyin olmasını çok ister ve bütün enerjimizi harcayabiliriz.
Görevde yükselme sınavına hazırlanıyordum. Bir kaza sonucunda, kolum alçıya alındı.
Sınava doğru düzgün hazırlanamadım. O da yetmezmiş gibi sınav günü kimliğimi düşürmüşüm. Zar zor sınava yetişip, girebildim.
Bunca zorluğa rağmen yüzde yetmiş beşlik başarı gösterdim. Ama hedeflediğim başarıya ulaşamadım.
Elimden gelenin fazlasını yapmama rağmen olmadı.
Sonra düşündüm, eş dostla konuşup, içimi döktüm.
“Olanda da olmayanda da bir hayır vardır.”
“Belki daha iyisi olacaktır.”
“Zamanın ne getireceği bilinmez.” dediler.
Böylelikle teselli buldum.
Yaşamda bir denge vardır. Olmasını istediğimiz her ne ise henüz zamanı gelmemiş olabilir.
Bir şeyleri zorladıkça olacağı varsa da olmayabilir. Bazen yaşam ağırlaşır her şey üst üste gelir. Dayanma gücümüz zorlaşır.
İşte o nokta da bırakmayı bilmek gerekebilir.
Teslimiyet göstermek, kabullenmek kişiyi rahatlatır. Elinden geleni yaptıktan sonra olana rıza göstermek iyileştirir.
Önce direnip, çalışıp, emek verdikten sonra teslimiyet anlamlıdır.
Yoksa hiçbir şey yapmadan, körü körüne beklenti acizliktir ve de tembelliktir.
Sınava hiç çalışmadan girip, başarı beklenmemelidir. Başarı tesadüf değildir.