DEĞER Mİ?
Günümüzde öldürmeler çoğaldı. Hemde hiç olmayacak sebeplerden…
Eşim beni bıraktı, nasıl bırakır diye, sokak ortasında çocuklarının annesine, bıçağı sapla…
Yada arka arkaya mermileri saydır.
İşsizim, bunalıma girdim diyerek, evde bütün aileyi, çoluk çocuk her ferdi öldür.
Trafikte bana artistlik yaptı, bana bilerek yol vermedi! Eline aldığın sopa ile
karşı tarafı hunharca öldür.
Ne oluyor bize… Neden sudan sebeplerle, en sevdiklerimizi yada insanları katlediyoruz.
Gerçekten bir insanlık dramı yaşıyoruz.
Öldürmek bu kadar kolay mı?
Dünyada başka bir kadın mı yok? Eşin seni bıraktı mı? bıraktısa bıraktı!
Her gün geçimsizlikten ölmektense, ayrıl, başka yollara kıvrıl…
Eşini öldürmenin sana ne faydası var. Biriniz toprağa, diğeriniz hapise gireceksiniz.
Ya çocuklarınız ne olacak? Sersefil ve dramatik bir hayat yaşayacaklar.
İşsiz mi kaldın? Tamam zor bir durum ama, bugün fabrika sahipleride iflas edebiliyor!
Ve trilyonlarca bir borcun içine girebiliyorlar. Bu nedenle işsiz kalmak, ölmeyi yada,
öldürmeyi gerektirmez.
Trafikte bırak geçsinler seni, yol magandaları… Gül geç. Kavgaya gerek var mı?
Sanki yolu satın mı alacağız. Malesef trafikteki bu durum, çok komik…
Komik ama, sonu ölmeye ve öldürmeye kadar gidebiliyor.
Bugün bir gazetede bir haber gözüme ilişti.
Uzun zamandır bu konu hakkında yazacaktım.
Bu haberi görünce vaktin geldiğini düşünerek, bastım klavyenin tuşlarına…
Haber şu; 9 ay önce kadın eşinden ayrılıyor.
Eşide bu durumu içine sindiremiyor, kadını silahla vuruyor.
22 yaşındaki oğulları, annesini çok sevdiği için, bir kaç gün önce…
Tabanca ile intihar ediyor.
Düşünün bir kere, 22 yaşına gelmiş bir genç, bu durumu kaldıramıyor.
Ya küçük çocukların, durumu nasıl olacak, böyle acılı durumlarda…
Babasız, annesiz kalmalarına mı yanacaklar.
Veyahut zorlu hayat savaşında, güçlüklerin hakkından, nasıl geleceğiz diyemi düşünecekler?
Malesef bu tür haberlere, üç yıldan beri daha çok okur olduk.
Biraz sağduyulu olalım.
Eş demek, her şey demek değildir.
Ne yazıkki, eskidenmiş ömürlük aşklar…
Olmuyorsa, en güzeli çocuklar için arkadaş olmak.
En azından çocuklar, aile dramı yaşamasınlar.
Mutsuz bir evlilik, herkes için zor.
Ayrılık, çok daha sağlıklı.
Çünkü kavgalı, tartışmalı aile ortamlarında…
Çocuklar çok etkileniyor.
Geçim şartları çok zorlaştığı için günümüzde…
Eş anlaşmazlıkları ve boşanmalar daha çok oluyor.
Eğer ki olmuyorsa, öldürmeye gerek yok…
Ne olursa olsun, olmaması gerekiyor aile faciaları…
Hayat inanın, her şeye rağmen yaşamaya değer.
Allah bu canı verdiyse, sadece Tanrı alır…
İnsana bu ömrü veren, Allah’ta!
Bu dertleri veren Allah değil mi?
Allah biz insanoğlunu, her türlü sınıyor.
İmtihan yapıyor.
Unutmayalım ki, zaman her şeyin ilacıdır.
Evlilikler normalde, boşanmalar neden normal gelmiyor.
Ayrılıklarıda, hayat olgusu olarak, algılamamız gerekiyor.
Unutmayalım ki; ayrılıktan oluşan ölümlü dramlarda…
Küçük çocuklar, hayata eksi 100 derece,
yenik başlıyorlar. Yaşamlarının bütün evrelerinde,
anne ve babanın ezikliğini duyuyorlar.
Niçin? Bir hiç uğruna, bir inat uğruna… Değer mi?
