**Hadîs-i Şerîf’te Peygamber (s.a.v.) Efendimiz, Hz. Âişe (r.anhâ) annemize hitâben (onun şahsında bütün kadınlara) şöyle buyurdular: “Ey Âişe! Cebrâil (a.s.), bana kadınlar hakkında o kadar vasiyette bulundu ki, ben kadınları boşamanın haram olacağını zannettim!
Ey Âişe! Kocasının (suçlu bulup haklı olarak) boşadığı her kadının ben hasmıyım!
Ey Âişe! Herhangi bir kadın kocasından hâmile kalsa, hâmile kaldığı zamandan itibâren mutlaka onun için, gündüzleri oruç tutmuş, geceleri sabaha kadar namâz kılmış, ibâdet etmiş ve Allâh (c.c.) yolunda savaşmış gâzînin ecri ve sevâbının bir misli vardır.
Ey Âişe! Herhangi bir kadına doğum sancısı gelir, her sancı vuruşunda ve her çocuğunu emzirişinde bir köle âzâd etmiş sevâbı verilir.
Ey Âişe! Kadın kocasından mehrini hafîfletirse, mutlakâ ona mebrûr (tam, mükemmel ve kabûl olunmuş) bir hac, makbûl bir umre sevâbı vardır. O kadının, eski-yeni, gizli-âşikâr, önceki-sonraki, hatâ ile işlediği ve bilerek kasten yapmış olduğu her türlü günâhı bağışlanır. Böyle bir kadının ilk ve son, büyük ve küçük bütün günâhları affedilir.
Ey Âişe! Bir kadının kocası olur da, kadın da kocası tarafından kendisine gelen eziyetlere sabrederse, bu kadın Allâh (c.c.) yolunda kanlara bulanmış ve şehîd olmuş gibidir. O kadın, Allâhü Teâlâ’nın Kur’ân-ı Kerîm’de övmüş olduğu şu kadınlardan olur: “Bütün müslimler ve müslimeler, mü’minler ve mü’mineler, kânitler ve kâniteler, sâdıklar ve sâdıkalar, sâbirler ve sâbireler, hâşi‘ler ve hâşi‘alar, mütesaddıklar ve mütesaddıkalar, sâimler ve sâimeler, ırzlarını koruyan erkekler ve kadınlar, Allâh (c.c.)’u çok anan zâkirler ve zâkireler, hep bunlara Allâh (c.c.) , bir mağfiret ve bir büyük ecir hazırlamıştır!” (Ahzâb s. 35)
(İsmâil Hakkı Bursevî (k.s.), Rûhu’l-Beyân Tefsîri, Nisâ Sûresi)
Mevlâna Takvimi
