Merhaba, ben vajina…
Üzerimde hiçbir hakkınız kesinlikle saklı değildir.
Bir değerim ve kimliğim kesinlikle yok.
Bazen bir et parçası çoğu zaman boşalacak bir kabım.
Örümceklerin ağ ördüğü beyinlerin hayattaki tek amacıyım. Bazılarının tecavüzle övündüğü ama adımı söylerken utandığı o bacak arası kavramların hepsiyim…
Bir çok kesim için yalnızca ıstıraptan ibaretim.
Vücudun bir parçası değil, ahlakın bitmek bilmez izdüşümüyüm. Anlamı asla bilinmediği halde üç paraya satılan etik değerlerinin bütünüyüm.
Saygıya kesinlikle uzağım.
Değer bilmek, saygı görmek ve araç olmak asla benim işim değil. Yaşamın bir parçası değilim, benim gibi bir utanç organının yaşamsal bir bağlantısı olabilmesi asla mümkün değil.
Dediğim gibi, ben o et parçalı beyinlilerin yegane hayat amacıyım, daha fazlası değil.
Utanç duyulan tüm değersizliklerin, aşağılanmaların, yoksunlaştırılmanın sebebiyim.
Aslında elin, kolun, bacağın kadar seninim, sana ait.
Ama benim bir bütünün parçası olduğumu kabul etmek ve nefes alan bir bedenin tüm değerlerinin içinde olduğumu kabullenmek işten bile değil.
Ben, yalnızca sizin o kadın dediğiniz değersiz varlığın değersiz döl yoluyum.
Bir kadının onuru değil en büyük utancıyım.
Asla özgür değilim, ya ucuzum ya tamamen yasak.
Anatomik, psikolojik, biyolojik bir değerim kuşkusuz ki yok.
Ben, bugün kadınları kadınlığından utandırıyor oluşunuzun bilinçaltı kaynağıyım…
ALINTI
Atilla Karaarslan
