Kör, sağır ve dilsiz bir toplumun anlama ve anlatma durumu…
Sevgili okurlar, değerli dostlar; ”Kör sağıra çok güzelsin demiş, ne kör anlamış ne sağır. Dilsiz duymuş o da kimseye söyleyememiş.” Şuan bizim toplum olarak birbirimizi anlama durumumuz tam da bu. Son zamanlarda aile, arkadaş, dost! çevre ilişkileri, empati, yardım ve sahiplenme… bunları hak getire.
Öyle olmaya tam başlamışken başta pandemi ve ardından gelen çevresel faktörler maalesef arayı tam açtı. Empati zaten az denecek kadar yoktu kalan da buharlaştı ve herkes yaşamını bir şekilde enaz sorunla devam ettirebilmek için sustu. Konuşsa şucusun, bucusun denilerek olumsuzluklarla karşılaşmamak işinden gücünden olmamak için sustu herkes. Çünkü başta ve herşeyin ana çarkı olan ekonomi aşağıya doğru hızla kötüye giderken, toplumun sosyal yapısını da yardımlaşmayı da dağıtımaya başlayarak bozulmasına sebep olmaya devam ediyor. Emekli desen malum, asgari ücretli hakeza hatta emekli çalışan; ek iş arayan asgari ücretlilere her yerde rastlamak mümkün oldu. Tüm bunlar yetmezmiş gibi çevremizde gelişen olaylar istenmeyen savaşlar da bunun üzerine tuz biber oldu, olmaya da devam ediyor.
Petrol sıkıntısı ve gelen zamanlar hükümetler dahil herkesi daha zor şartlara doğru çekti ve çekmeye de devam ediyor. Bu da herşeyin fiyatının orantısız artmasına ve esnafın kaybolan vicdanlarını da ekleyince adeta uçurum.
Yazının başında da belirttiğim gibi iletişimin imkansız olduğu, gerçeğin görülüp/duyulup da ifade edilemediği, çaresizlik ve duyarsızlık dolu bir zamandan geçiyoruz. Anlayanların konuşamadığı, anlamayanların ise susmadığı, sahte ve faydasız çabaların olduğu bir ortamı yaşıyoruz. Bunları mutlaka aşmamız ve toplum olarak herkesin üzerine düşeni yapması gerektiğine, herkesin birlikte ve daha rahat yaşamasına katkı sunacağına inanıyorum.
Sevgi ve saygılarımla…
