PANDEMİDE YENİDEN DOĞUŞ
Yasaklar ,kademeli açılıp kapanmalar, tam kapandık-açıldık derken bu zorlu süreçlerde ben yeniden doğduğumu hissediyorum sizler nasılsınız?
Evden dışarı çıkmayacağız, saatli çıkacağız, en son şu saate kadar dışarıda olacağız, yasak başlamadan eve yetişmeliyiz, market kapanmadan alışveriş yapmalıyız, maskesiz dışarı çıkmayalım ayyy ne çok kurallara kısıtlamalara saatlere sıkıştık kaldık.
Özgür değiliz hiçbirimiz şarkısı aklıma geldi. Ben birazcık özgürüm mesleğimden dolayı basın kartım var tamam muafım kısıtlamalardan ama nereye kime gideceksiniz ki her yer kapalı. Kim Pozitif kim Negatif bilinmez, Covit 19 kimlerde nerelerde gizli pusuda bekler.
En güvenilir ev, evde kal sağlıkla kal diye günde yüz kez telkin ile ya sabır hadi 1.2..5ci kahveye saldır. Sonra kahvem ile oturup bilgisayar başına köşe yazılarımı hazırlama evresi, yazıp internetten gönderiyorum veya kendim makalelerimi Gazete sitelerine ekliyorum. Topu topu tüm özgürlük bu. Ha birde iyi ki görüntülü görüşmelere kısıtlama getirmediler de oralardan sevdiklerimiz ile konu komşu çoluk çocuk açıp birbirimizin yüzünü görebiliyoruz. ( O da bazı zaman can sıkıcı olabiliyor pat müsait misin diye sormadan bir bakıyorsunuz gerekli gereksiz canı sıkılan saate dikkat etmeden arama gelebiliyor. Daha çok biz yaşlarda uyku tutmayan hanım arkadaşlar yapıyor bunu erken yatmış isem çıldırabiliyorum o zaman.)
Evde tüm toplumun yaptığı rutin aktivitelerde var tatbikî uyu kalk yemek ye ,tekrar yat kalk yemek ye.
Ahh neler yapacağım tam normalleşmeye dönsek ah.
Ruhuma ışık saçan her şeyi yapacağım. Gezip göreceğim, yiyeceğim ,içeceğim, göbekler atacağım. Köprüleri aşacağım, tabuları yıkacağım, gemileri yakacağım. Nerede olursam olayım ben hep güzellikler görürüm. Kalbimde iki kişilik dünyam var mutlu bakan mutluluk saçan, iyiliklerle dolu çocuksu masum dünyam. Tırtıl oluyorum kozamdan kelebekler uçuyor. Kırılan hayallerimi yapıştıran zamk hep çantamda benimle geziyor. Denizin dalgası Göldeki Ördek benim can suyum, içimde neşe saçmakla kalmaz yüreğimdeki sızıları ,gözümdeki yaşları da alır götürür.
Sinem’deki nefesime gökyüzünün mavisi ,mevsimin yeşilleri iyi gelir. Arada fırtınalarım esse de, aydınlıklarım kararsa da içinden çıkılmaz hallerim üzerimi yorgan gibi örtse de benim yaşama sebeplerim var, bitimsiz sevdalarım evlatlarım ,hayata tutunduğum kalbimin sahipleri, yüreğimin sıcacık damlaları ve her gün yeniden doğuşumun en güzel anlamları.
Yutkunurum kaldığım yerden tekrar devam ederim, hayata yeniden şans veririm bekle beni geliyorum ey hayat seninle daha işimiz bitmedi. Covit hayatımızın içine etse de takarım koluma çantamı ağzıma burnuma maskemi benim daha yürüyecek yolum var. İster dikenli ister taşlı bata çıka gidecek yollarım var benim.
